หน้าแรก ข้อคิดเตือนใจ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิต คือ “ความคิด” เพราะความคิดอาจพังโลกได้ทั้งโลก

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิต คือ “ความคิด” เพราะความคิดอาจพังโลกได้ทั้งโลก

60
0
แบ่งปัน

 

 

ยิ่งคิดมาก

ความรู้จักคิดจะยิ่งน้อย

ปัญหาบางอย่างไม่ใช่ปัญหา

แต่เป็นความคิดว่ามีปัญหา

 

 

 

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิต คือ ความคิด

เพราะความคิดอาจพังโลก ได้ก่อนโลกพัง

และพาเราเข้าถึงความมืด ได้ก่อนความมืดจะมาถึง

 

 

 

คนส่วนใหญ่ใช้เวลาในชีวิต

ครุ่นคิดถึงเรื่องน่าเจ็บใจมากกว่าเรื่องน่าสบายใจ

แค่นี้ก็เพียงพอจะเป็นเหตุ

ให้ตายอย่างไม่สบายใจแล้ว

 

 

 

อาการคิดมากไม่เลิก

ส่วนใหญ่มันเป็น #ความเคยชินทางใจ

ที่จะย้อนกลับไปคิดมาก

 

 

 

ขอให้สังเกตดู

คนที่คิดมาก วันๆเนี่ยก็คือ จะวน

เหมือนใจจะวนเข้าไปสู่อาการคิดมากคิดซ้ำคิดซากนั้น

#โดยไม่อาจบังคับหรือควบคุม

 

 

 

มันเป็นแค่พฤติกรรมทางใจ

#ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน

ไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ

ที่เราจะไปควบคุมอะไรมันได้

 

 

 

อย่าไปพยายามกำจัดอาการคิดมากทิ้ง

เพราะยิ่งพยายามจะยิ่งกลุ้มเปล่า

ไม่ได้อะไรดีขึ้นมาเลย

 

 

 

เรื่องที่ชวนให้คิดมากนั้น

ทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น

ให้มองตามจริงเลยว่า

มันย้อนกลับมาให้คิดกี่ครั้ง

แล้วทุกครั้งที่มันย้อนกลับมา

#เรามีสติระลึกว่านี่มันกลับมาอีกแล้ว

 

 

 

สังเกตบ่อยๆ

คือไม่ใช่ไปต่อต้านมัน

หรือพยายามจะระงับมันนะ

อันนี้เป็นยุทธวิธี!

 

 

 

ในที่สุดแล้ว

เมื่อ ‘ใจยอมรับ’ ว่า

มันเป็นแค่พฤติกรรมทางใจ

เป็นแค่ความเคยชินทางใจ

ที่จะย้อนกลับไปคิดมากไม่เลิก

มันก็จะฉลาดขี้น

จิตจะมีความรู้สึกว่า

‘เออ #นี่ไม่ใช่ตัวเรา!’

 

 

 

คุณอาจจะต้องเห็นไปสัก ๑๐ หรือ ๒๐ ครั้ง หรือ ๓๐ ครั้ง

หรือบางทีเป็น ๑๐๐ ครั้ง ในช่วงเวลาวันหรือสองวัน

 

 

 

สาระสำคัญก็คือ

เมื่อพยายามมองให้เห็นอย่างนี้

เห็นความจริงว่า

มันย้อนกลับมาเอง

เป็นพฤติกรรมของใจ

เป็นความเคยชินของใจที่ไม่เกี่ยวกับเรา

ไม่ใช่เราเชื้อเชิญมันมา

ใจมันจะฉลาด

 

 

 

และเมื่อใจฉลาด

เห็นว่านั่นเป็นแค่พฤติกรรมความเคยชินของใจ

จิตจะค่อยๆถอนออกมาจากอาการนั้นอย่างเป็นธรรมชาติ

โดยที่คุณไม่ต้องพยายาม!

 

 

 

จิตที่ฉลาดแบบพุทธจะไม่ทุกข์กับการคิดมาก

ตลอดจนหมุนตัวอยู่ในวังวนทุกข์น้อยลง

คิดน้อยลง รู้ว่าคิดมากขึ้น

กระทั่งแยกออกว่า

‘จิตรู้’ กับ ‘ความคิด’ เป็นคนละตัว

ซึ่งก็เท่ากับเป็นอิสระจาก ‘ทุกข์เพราะคิด’ แล้ว!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณที่มาจาก : Dungtrin

ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต